Glony i wodorosty

Wśród wodorostów dominującymi gatunkami są tzw. ”trawa morska” – Zostera marina, morszczyn pęcherzykowaty – Fucus versiculosus i brunatnice – Pylaiella littoralis. Są to gatunki morskie, które rosną na dostępnych podłożach i pełnią wiele funkcji ekosystemowych. Korzenie makroalg służą, jako naturalna ochrona przed erozją osadu i mają duże znaczenie, jako pokarm i siedliska hodowlane. Skupiska makrofitów mogą być przenoszone na duże odległości i gromadzić się na linii wodnej na plażach.

Glony mają zdolność pochłaniania, a tym samym oczyszczania i usuwania substancji odżywczych z wód. Mogą wchłaniać nadmiar składników odżywczych i niezwiązanych pierwiastków, szybko rozmnażając się i powiększając swoją biomasę. Na całym świecie nadmierny wzrost makroglonów jest oznaką zjawiska eutrofizacji. W procesie tym, ze środowiska pobierane są duże ilości azotu (N) i fosforu (P). Ta cecha predysponuje glony morskie do ich wykorzystania w usuwaniu nadwyżki pierwiastków ze środowiska.

W oparciu o obecnie stosowane techniki, wodorosty (makroalgi) są zbierane na plaży wzdłuż linii brzegowej (na lądzie) oraz w płytkiej wodzie w pobliżu plaży (na morzu). Wstępnie, biomasa morska poddawana jest obróbce w procesie przesiewania i mycia. Oczyszczony materiał można poddać kofermentacji z inną biomasą w procesie beztlenowej fermentacji metanowej w biogazowni lub oczyszczalni ścieków. Biogaz może być wykorzystywany energetycznie w układach kogeneracyjnych lub uzdatniony do biometanu. W zależności od pory roku i regionu zawartość zanieczyszczeń w pozyskiwanej biomasie morskiej może przekraczać dopuszczalne wartości dla surowców nawozowych. W takich przypadkach proponuje się inne zastosowania pozostałości biomasy morskiej.

Seaweed Value Chain